ΕΛ/ΛΑΚ | creativecommons.gr | mycontent.ellak.gr |
freedom

Ένας απολογισμός του Agile Greece 2018

To Agile Greece Summit (AGRS) είναι ένα παγκόσμιο event που παρευρίσκονται οι καλύτεροι σε θέματα διαχείρισης ερευνητικών σχεδίων. Παρευρίσκονται προγραμματιστές, team leaders, υπεύθυνοι προγραμμάτων και στελέχοι από όλο τον κόσμο. Φέτος, πραγματοποιήθηκε στις 20&21 Σεπτεμβρίου και ο Marcus Hammarberg, που είναι και ο ίδιος Agile Coach, αποφάσισε να μοιραστεί τις απόψεις του στο blog του.

Το σημαντικότερο στις παρατηρήσεις του, είναι το συμπέρασμά του από το σύνολο της συνάντησης, το οποίο αναλύει και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ευαισθητοποίησης προς το αντικείμενο του Agile:

Όλα σχετίζονται με τους ανθρώπους, και (οι άνθρωποι) είναι περίπλοκα συστήματα που λειτουργούν στο εσωτερικό περίπλοκων συστημάτων. Επομένως, δε μπορείς να εμπιστευτείς τις εμπειρίες τους ή να θεωρήσεις δεδομένο ότι θα κάνουν αυτό που επιθυμείς. Αλλά μπορείς να αφήσεις κάτω το σπαθί σου και να ακούσεις, και αυτό θα σου ανοίξει νέους δρόμους που, προηγουμένως, δεν είχες.

Η ανάλυση που ακολουθεί είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα καθώς εξηγεί τον τρόπο σύλληψης του παραπάνω συμπεράσματος. Πηγή έμπνευσής του, αποτελούν οι ομιλίες των συμμετεχόντων και η αλληλεπίδραση με τους παρευρισκόμενους.

«Η πρώτη μέρα τελείωσε με μια πολύ ενδιαφέρουσα και ευχάριστη συζήτηση με τη φίλη μου, Portia Tung. H συζήτησή μας κατέληγε στο συμπέρασμα ότι παρά το γεγονός ότι ασχολούμαστε με τεχνικά ζητήματα, που έχουν μεθόδους και διαδικασίες- σχετίζονται όλα με τους ανθρώπους. Κάθε ιστορία, κάθε νόημα ή ακόμα και τα εργαλεία, ρίχνουν φως στη ζωή των ανθρώπων της ομάδας. Πώς θα μπορούσαν (ή όχι) να συνεργαστούν και να ευδοκιμήσουν ως ομάδα. Ποιος είναι ο χώρος που τους αρμόζει. Ακόμη και η εισαγωγική ομιλία του  Michael Feathers, που ήταν πιο τεχνική, εξηγούσε το πως οι άνθρωποι αλληλεπιδρούν καλύτερα ή χειρότερα στο πλαίσιο που τους τοποθετούμε.

Προφανώς, αυτή η ιδέα δεν είναι καινούργια, έχει διατυπωθεί στο Agile Manifesto, αλλά αισθάνομαι να μεγαλώνει η απόσταση από τη στατιστική, τα διαγράμματα, τις προσομοιώσεις και τους υπολογισμούς (σε μικρό βαθμό- συνεχίζω να τα χρησιμοποιώ και να είμαι υπέρ τους). Η απομάκρυνση αυτή, έγκειται στην κατανόηση της δημιουργικότητας και της καινοτομίας που κρύβεται στο εσωτερικό κάθε ανθρώπινου όντος. Αλλά και στο πώς μια σωστή διαδικασία, με τέλεια εργαλεία και τέλεια κατανόηση της διαθέσιμης αυτοκυριαρχίας μπορεί να τους βοηθήσει να γίνουν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους.

Σε αυτό τον ενθουσιασμό για την ανθρώπινη φύση, πρόσθεσε τον σκεπτικισμό του ο Dave Snοwden. Υποστήριξε ότι τα κοινωνικά συστήματα είναι περίπλοκα. Αυτό σημαίνει ότι αν τα διαλύσεις και τα ξανασυνδέσεις, δεν θα είναι το ίδιο σύστημα, επειδή υπάρχουν άνθρωποι στο εσωτερικό τους. Επομένως, δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις μια μέθοδο ή μια διαδικασία που λειτούργησε σε ένα περίπλοκο σύστημα και να την εφαρμόσεις σε ένα άλλο περιμένοντας παρόμοια αποτελέσματα. Ακόμη, υπογράμμισε ότι οι άνθρωποι είναι απίστευτα καλοί στο να θυμούνται και να ξεχνάνε μέρη από την αλυσίδα των πραγματικών γεγονότων. Αν κάτι υπέροχο συμβεί εκλαμβάνουμε ότι οι πράξεις μας είναι εκείνες που οδήγησαν σε αυτό αλλά όταν δεν γίνονται όπως τα θέλουμε, τότε είναι η κακή τύχη.

Η τελευταία ομιλία της Linda Rising, με συγκίνησε ιδιαίτερα. Η θεματολογία αφορούσε τα ζητήματα παθητικότητας και πειθούς. Ένα θέμα συζήτησης που τεθόταν συνεχώς. «Πώς να τους πω να..«, «Πώς θα το διαχειριστώ αν δεν θέλουν να..» ή «Πώς να διαχειριστώ την αντίσταση των ανθρώπων στην αλλαγή;«. Η απάντησή της, ξεκίνησε με ένα νοητικό πείραμα:

Φανταστείτε ότι έχετε debate με κάποιον που δεν συμφωνείτε. Μπορεί να είναι κάτι απλό όπως ο Trump ή κάτι πολύ πολύ ευαίσθητο όπως το #ΝοEstimates. Τώρα, φανταστείτε ότι χρησιμοποιείται το FACT για να τον ισοπεδώσετε. Τα επιχειρήματά σας είναι πολύ καλύτερα. Έχουν ρίξει τον αντίπαλό σας στις λάσπες και (μεταφορικά) είναι ξαπλωμένος στο έδαφος και σας κοιτάει. Αιμορραγώντας. Πιστεύετε ότι θα σας πει: Ευχαριστώ! Βλέπω πόσο ξεκάθαρο είναι. Μου έδειξες πόσο χαζός ήμουν και το μετανιώνω. Αλλά ευχαριστώ. Ξέρεις καλύτερα.

Ενημερωτικά: Αυτό δεν θα συμβεί ποτέ. Το πιθανότερο είναι ότι θα πιστέψουν ακόμα περισσότερο πως έχουν δίκιο. Τους θωρακίσετε (ή τους τρομάξατε) περισσότερο.

Επομένως, αναρωτήθηκα το τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση. Η απάντηση είναι ότι αφήνεις το σπαθί (φτιαγμένο από δεδομένα) κάτω. Πρέπει να σταματήσουμε να θέλουμε να πείσουμε τους ανθρώπους ότι ο προσωπικός τρόπος μας είναι ο καλύτερος. Και να ακούσουμε. Αυτό είναι το κόλπο, θέλουν να ακουστούν. Πώς θα ξέρω τι σκέφτονται όταν γράψουν κάτι θυμωμένο ή ξεσπάσουν πάνω μου; Πώς θα ξέρω ότι έχω τη δυνατότητα να ερμηνεύσω τον τόνο τους; Ίσως, πρέπει απλώς να τους ακούσω. «

Ο Marcus Hammarberg, λοιπόν, έθιξε ζητήματα που ενδιαφέρουν όσους ασχολούνται με το Agile και έδωσε την προσωπική του συμβουλή. Πρέπει να υπάρχει επικοινωνία ώστε να αλληλεπιδρούν τα άτομα της ομάδας και να προωθείτε η συνεργατικότητα και η αποτελεσματικότητα. Αν υπάρχει συνεννόηση, οι ίδεες καρποφορούν και επιτυγχάνεται η εξέλιξη και οι στόχοι της ομάδας και κατ’ επέκταση του έργου της.

Πηγή: http://www.marcusoft.net

Leave a Comment